Mijn jaloezie verpest mijn relatie in Coevorden

Ik weet van mij zelf dat ik erg jaloers kan zijn en daardoor ook wel bezitterig. Ik had echter nooit gedacht dat ik zodanig jaloers kon zijn dat ik mijn eigen relatie ermee zou breken. Ik had een vriendin in Coevorden. Ik was gek op haar. Zij was mijn wereld. Elk minuut van de dag dacht ik alleen maar aan haar. Zij was geliefd bij een ieder, kon goed vrienden maken en wist altijd een gesprek te starten met een ieder. Ik vond dit wel goed. Het is leuk natuurlijk om altijd complimentjes te krijgen over je vriendin of om te zien hoe een ieder zo goed chat met haar. Ik voelde wel altijd iets branden bij mijn borstkast, wanneer zij met jongens sprak, maar ik wist toen niet dat het jaloezie was. Na 2 jaren daten hadden we besloten samen te wonen. Terwijl we aan het daten waren, merkte ik af en toe wel dat ik jaloers ben en bezitterig, maar ik probeerde mij zoveel mogelijk in te houden. Toen we besloten samen te wonen dacht ik dat ik wel zou veranderen. Positief bekeken dan. Helaas was het negatief uitgelopen.

We gingen samen wonen

Het is altijd leuk in het begin wanneer je pas aan het daten bent. Na een tijdje worden bepaalde dingen normaal en is een date ook iets normaal geworden. De volgende stap is dan samenwonen en dan begint het weer spannend te worden. Je kan nu elke dag naast elkaar slapen, je eet samen, je baad samen, alles van je dagelijkse leven kan je nu samen doen. Hoe meer wij ook alles samen deden werd ik meer bezitterig. Ik wilde helemaal niet dat zij uit ging met vriendinnen. Mijn reden daarvoor was dat ik niet uitging met vrienden en dus was het ook niet nodig voor haar om uit te gaan met vrienden. Na een beetje halen en trekken ging zij wel akkoord daarmee. Zij en ik hadden beiden een full time job en waren parttime op school. We gingen naar de zelfde school, maar deden verschillende opleidingen. We hadden dus niet altijd op dezelfde tijden colleges. Ik had mij zelf gewend gemaakt, dat ook al heb ik geen college toch ging ik met haar mee. Ik wist haar goed om te leiden met mijn woorden. Mijn reden om mee te gaan was dat ik eenzaam was thuis en dat ik liever voor die paar minuten zelfs ook bij haar wil zijn. Op den duur had zij door dat ik haar stalkte op de school. Tijdens de pauzes ging ik niet normaal bij haar zitten, maar zat op zo een afstand alleen maar zodat ik kon zien waar zij mee bezig is en met wie zij praat. Ik confronteerde haar altijd erover wanneer we weer thuis waren. Ik moest alles in details weten. Op een dag was ze het zat geworden en zei zij mij dat ze zo een relatie niet aan kan. Ze is toen weggegaan. Ik heb toen pas ingezien hoe fout ik bezig was. Helaas was het al te laat.